ÇOCUK

-Tuğba’ya-

pabucunu giyemiyor çocuk

ince bir sızıdır yaşamak

güz yağmurlarında sular çiçeklerini

bir şiirdir sevgi sonsuzluklarda

özgürlüğü çocuk ayaklarında bırakır

uçar gül bakışlı sabahlara.

*

kasımda yapraklar

kanatlanıp uçarlar kuşlar gibi

gül dalından ince bir ağızlık oyar gibi

açmak özgürlüğün yollarını imkansızlıklardan

ve bir güz sabahında yeniden

ince bir yağmur gibi düşmek yollara.

*

içime sığmayan bir denizdir özgürlük

oysa tüm evreni avuçlar ellerim

çıramı yonttuğum çam ağaçlarına

astım kavalımı yıllar öncesi

çobankalgıdan öper ayaklarımı

keçilerimin çanlarıyla yaslanırım dağlara

ve bir çobanaldatan’ın kanatlarındadır umutlarım.

*

ve yorgun bir gecede

ince bir yağmur gibi düşmek yollara

sevda çekmek en güzel türkülere

çocuk ayaklarıma basıp

göksel bir umutla aşmak dağları.

T. Ayhan ÇIKIN