Yeşilden sarıya
sarıdan ala
can bırakmış doğa
sürgündeki dala.
seni yaşadım
bir bozkır
yolculuğunda
/anadolu’nun/
süzülüyordu
yağmur sularında
ayışığı
yollara.
Sen ki
bir koyda
sessizce
uyuyordun
bir ayışığı
gibi
sularda.
Karşı dağlarda
top çam yaylasında
tarih öncesinden kalma
bir ayışığıdır
kar
bir bozkır gecesinin
soluğunda
gümüşten bir
teldir
yeşilırmak
yıkanırken
ayışığı
sularında.
Bu gece içimde
bir bilmecesin
tarih öncesinden beri
çözümlenemeyen.
Bir ayışığı sesssizliğinde
ince oynak kıvrımlarında
yeşilırmak’ın
dağılıp giden “kristal
kürem”
bir avuç su oluyor
avuçlarında.
Sen ki
en ücra
yerinde
nehrin
uyuyordun
bir ayışığı gibi
kollarında
sessizliğin.
T. Ayhan ÇIKIN
