Unutmam
Unutamam
çiçeklerin
tozlaştığını
ve bir badem
içine dönüştüğünü
bir elmanın
içinde
yarınları
kemiren
bir kurt
büyüdüğünü.
*
Unutmam
Unutamam
bir yarımada
yolculuğunda
gözlerinin
rengini
gözlerime
işlediğini
bir sonbahar
rüzgarında ege’nin
bir idam
mangasının mermileri gibi
yorgun
kalbimde patlayan
dalgaların
ışığında
harmanlaşan
saçlarının
tellerini.
*
Ve . . .
her buluşmamız sırasında
bir yağmur
sonrası gökkuşağında
ışık
titreşimlerinde akan
yeşil bir
ırmaktır
yüreklerimiz.
*
İri camgöbeği
yağmurlarında
İzmir’in
ıslak bir
kedi gibi
sabahlayan
binlerce gök
ışığı altında
gecenin
yetim kalan
birer çocuktur
durgun
sulara açan
nergisdir
gözlerimiz.
*
Severim
demli bir çayda
buğulaşan
kederlerimizi
koklar gibi
/
bir çiçeği /
delice
severim.
T. Ayhan ÇIKIN
(Zaman Çiçeği, EÜ Basımevi,İzmir, 2000,s. 50-51)
