KANGÜL

varır atlar koşularla sabaha

bir yarış alanıdır gün günce

süzülür kanatlarında barış

uçar balıklar ayda/pırıltılarla nehirde.

            *

yağmurla büyür ağaç

uzar güneşe kolları nehrin

ince bir tüldür yaşamak

ince bir sistir kuşlarda uçmak

sis ve bulutlar takılı kanatlarında.

            *

bir barış alanıdır gün günce

açar kapılarını savaşlarla kan

kanatlarında çığlıklarla uçar güvercin

yağmurla açar güller ağacımda.

            *

ne / neyle çalar/neyi

kanla açar güller ağacımda

ne/neyle açar/neyi

davullar çalar kapımda silah

çat asker gül geleceğe

kangüller açar ağacımda.

            *

kangül açar ağacımda silah

bir hititli askerdir heykel

müzede çiçekler sunar güne

yaşamak der çeker silahı ölüme

çoğalır sevmek çiçeklerde

çoğalır çiçeklerde tohum.

            *

varır atlar koşularla sabaha

ince bir sistir kuşlarda uçmak

gelecek gagalarında bir “kangül”.

            *

varır atlar koşularla sabaha

çoğalır sevmek tohumlarda

çekmiş silahını ölüme hititli asker

çat asker gül/ver geleceğe

at asker silahını geleceğe.

T. Ayhan ÇIKIN

(1981)