SERPİYORSUNDUR GÜN IŞIĞINI SAKSILARA

Şimdi gün batımlarında sen 

Yağmur yüklü bulutlarla

İmbatlarca esen

İzmir’in batı kapılarından

Kol kol olup yarına

Yürümüşsündür Konak üzerinden.

*

Şimdi orada sen

Küçük bir dağ eteğinden

Agamennon ılıcalarından

Bir sevgi imbatı gibi esen

Limon çiçeği bakışlarını

Bir yağmur sesiyle uzatıp pencerenden

Çağıyorsundur binlerce İyonyalıyı

Yüzlerce yıl öncesinden.

*

Belki küçük bir ormanın kuytusunda

Uyuyorsundur bir “grek” alfabesinde

Seni herşey yapan

Bir milletli efsaneyi

Dinliyorsundur ihtiyar ninenin

Şarkılı sesinden.

*

Belki küçük bir dağ eteğinde

Eros’un akıl almaz okunu

İmbat rüzgarlarının kirişinden

Gerip atıyorsundur yağmur yüklü bulutlara

Sonra avuçlayıp nar çiçeği suları

Serpiyorsundur gün ışığını

Saksılara.

*

Oysa gündoğusunda

Milyonlarca ışık yılını yaşamış

Yaşlı bir dağın eteğindeki bulut

Bırakamıyor yağmurlarını yarına

Yalnızlık şarkısında gecenin

Eğilip küçük bir su göletinden

Yıldızları alıyor avuçlarına.

T. Ayhan ÇIKIN