ÖZGÜRLÜĞÜN ELLERİ

Yaşamak

nasırlaşmış avuçlarımda bir umut

yaşamak

gözlerime dolmuş

kızıl bir güneşin gölgesinde

ateşe kesmiş bir bulut

bulutta yaşamak

yaşamakta bulut

gözlerimden düşen bakışlarımdan

ha yağdı

ha yağacak

yaşamak.

*

Bir prometeyim

en büyük fırtınalara gebe

elimde meşalem güneşten

tüm tanrılara karşıyım

ve yüceyim hepsinden.

*

Aydınlık bir çağa doğru uzanmış adımlarım

parmaklarım

parmaklarım ciğerlerimde

yarınlar kimselerin değil

/hep benim/

benim çıramla aydınlanacak gelecek

bugün değilse de yarın

bütün zeüsler ölecek.

*

Bir prometeyim yirminci yüzyılda

zincire vurulmuşum

ekmeğimle, işimle

soylu bütün düşlere

/ağlayan bebeğimi/

emzirmekten sıska düşmüş eşim

toprağım ekmeğim

özgürlüğüm ellerimde

özgürlüğüm aşım.

ve beni kırılmaz zincirler gibi bağlayan

/ i ş i m/

elveda . . .

*

Yüceyim ben tüm tanrılardan

benim çıramla aydınlanacak gelecek

bugün değilse de yarın

bütün korkularıyla

zeusler ölecek.

T. Ayhan ÇIKIN

/1971/