“ZAMAN ÇİÇEĞİ”

“ZAMAN ÇİÇEĞİ”[1]

                                                            Yüksel SEZEN

T. Ayhan ÇIKIN yöremizin değerli kır ozanıdır.

Ancak bu nasıl bir çıkındır ki bohçasında şiirden geçilmiyor. Şiirlerinden daha çok sevgiyi özümsemiş birey sevdalısıdır. Doğa sevgisi de yüksektir.

İlk şiir yapıtının isim babası Şadan Gökovalı’dır. Son kullanma tarihi geçmeden bir saptama yapmış, “Zaman Çiçeği” demiştir. Şiirsel tohumları 1970’den önce atılan T.Ayhan ÇIKIN’ın şiirleri Şadan Gökovalı’nın Ege Ekspres, Atilla İlhan’ın Demokrat İzmir Gazetesinde sırasınca Ferayi, Beşkaza, Devrim, İlkadım, Menteşe’de şiirlerini hep gördük. Kıvanç duyduk. Şiirlerini okudukça mest olduk. İşte size bir porsiyon “Zaman Çiçeği” :

               “Aha şurada, şuramda

               Göğsümün üstünde

               Eski türkülere inat

               Duruyor gün yirmidört saat

               Demir kelepçelerle

Kuşatılmış sevinçlerim”

T.Ayhan ÇIKIN, Bencik Dağları’na yaslanan Muğla Yatağan’nın Cazkırlar köyünden. Hep söyler; asla inanmayın çobanlık yaptığına. Köylü olduğuna bakmayın siz. Modern görüşleri olan bunu şiirlerine yansıtan Çıkın, “Çoban” şiiri belki dediklerimin kanıtı olabilir. Ancak ısrarla değinmekten çekinmez :

               “Asmalı bu oğlağı

               Kınalı kekliklerini uçurdu avcıların

               Kim gönderdi bu yabancıyı

               Asmalı bu oğlağı asmalı”

…diyen Çıkın’ın şiirlerini okudukça keyifleneceksiniz.

Her yıl 24 Ocak’ta anılan Uğur Mumcu hayranlığını görüyoruz T. Ayhan Çıkın’da :

               “Zeytin dalının ucundaki güzel adam

               Karanlığın kapısındaki yarasalar

               Seni namlunun ucuyla değil

               Hain bir pusuda vurdular”

..diyor  Çıkın.

T. Ayhan ÇIKIN gösterişe meraklı bir şair değildir. 1972’de Milas Menteşe Gazetesi’nin ödüllü “Neyzen Tevfik” şiir yazma yarışmasında ikinci olmuş. “Zaman Çiçeği” kitabına yansıtmamış bunu. Muğla’da Yükselecek Demirel ise üçüncü olmuştur. Yarışmanın birincisi Ankara’dan İsmail Hakkı Kaytanlı’dır.

T. Ayhan ÇIKIN “Kalp Nakli” ameliyatı sonrası Cem Canbay’ın kalbiyle yaşıyor. Geçmiş olsun ziyaretinde bulunmak için Bornova’daki evine gittik. Çok memnun kaldı ve daha sonra ayrıldık.

Uzun ömürler diliyoruz kendisine….

…..

“Zaman Çiçeği” betiği şiir dolu. Okudukça keyif alacaksınız.

En güzeli Çıkın’ın bohçası şiirlerle dolu. “Zaman Çiçeği”nden sonra “Ortak Kalpler Türküsü” kitabını yayınladı. “Başka Yürek” adlı şiir kitabı da  yayına hazır durumda.

Yüksel Sezen, İzmir

---

[1] Yüksel SEZEN, Zaman Çiçeği, Devrim Gazetesi Sanat Sayfası, Yöneten : Yükselecek Demirel, Yıl : 2, Sayı : 48, 28 Mart 2011, Muğla (İlkadım Gazetesinden alıntıdır)

BİR ÜNİVERSİTE ANADOLU

Tanrı Hades doğradı tüm umutlarımı

Işığı gördüm bilimin kuytusunda

Çırılçıplaktı kaybettiğim çocuk

Yaşlı bir ormanın kucağında.

*

Sevgi duvarlarına vurdum başımı

Vapur düdüklerinde salkımlanan güneşte

Göçebe yurttaşlarımı uğurladım

Ellerinde bavulları, sepetleri, denkleri

Bir boyun büküştür anılar şimdi

Ağlayan bebeklerini ülkemin

Kirli bir limanın rıhtımına bağladım.

*

Tohum unutmuşsa yeşermeyi

Yağmıyorsa dostluk yağmurları gözlerimizde

Bir ölüm sessizliği dolaşıyorsa ellerimizde

Bırak orada yalnızlığı

Çiçeklendirelim sevgiyi

Sarmaşık güllerinde.

*

Bana ufkunda karanfiller açan

Bir yer gerekli

İnsanları yıldızları avuçlayan

Oyun bahçeleri çocuklarla dolu

Çiğdem çiçeklerinde ören sevgiyi

Bir üniversite Anadolu.

T. Ayhan ÇIKIN

/1982/

ZAMAN ÇİÇEĞİ

“(Halk) kendisine dürüst davranılmadığı

  için dürüst olmaktan çıktı ve güzel

  işlerle sonuçlanmayan güzel sözler

  dinleye dinleye güvenini yitirdi.”

                                                               LAO, TZEU-17, M.Ö.600.yıl.

Aha şurada

şuramda

göğsümün üstünde

eski türkülere inat

eski özgürlüklere inat

duruyor gün yirmi dört saat

demir kelepçelerle

kuşatılmış sevinçlerim.

Aha şurada

şuramda

kara saçlarımın altında

yıllarca bugüne büyüttüğüm

büyütmek için

tarlalarımı her gün sürdüğüm

beynimin ince zarları içinde

dimdik ayakta duruyor

demir kelepçelerle

örülü düşüncelerim.

Koşuyordum,

öğrenmiştim koşmayı dünlerden

bugünden yarına taşıyordum sevinçleri

ayaklarımın ince parmakları üzerinde

aha... bu yollardan geçiyordum

imbikten süzülürcesine geçiyordum

takılı kaldı ansızın bir dönemeçte

yarına gebe parmaklarım

Aha . . . oradaki

sendin kırmızı bir mumla mühürleyen kapımı

bilinçaltına itilmiş düşlerle

arada bir aydınlanan gözlerinden itiyordun ışığı

tedirgince örüyordun zincirini karanlığın

Aha sen . . .

hadi kalk oradan

zamanın kızgın demiriyle oynama

ben ki spartaküs’le başladığım yolculuğumda

çoğala çoğala gelmişim

gürül gürül gelmişim

kurbanlar vere vere büyütmüşüm yatağımı

bir umut gibi

bir ışık gibi

nice milyonların kapısından girmişim

kalk oradan,

zaman çiçeğini avuçlamışım

binlerce yol olmuşum yarınlara

T. Ayhan ÇIKIN

/1983/

Fotoğraf : Başak Hülya Ekmekçi; Zaman/sız Vişne Çiçeği; Eylül 2014

KOŞU

çok uzak bir ülkede

yaprakları sararmıştır ağaçların

ince bir yağmura durmuştur bulutlar

şimdi çok uzak bir ülkede

yaz yemişlerinin tadını bırakarak

dökülmüştür yollara kuşlar.

çok uzak bir ülkede

yazdan kalma son yemiş

ismini bilmediğim bir kuşun gagasındadır

yol almakta bilmediğim ülkelere gemiler kumandanım

mavi bakışlarını gözlerinin

resimlerinden sildiler.

şimdi sana çok uzak bir ülkede

bahçelerde yeşeren filizleri kopardılar

yeşeren bakışlarını kopardılar ağacımdan

/ayrıldık./

şimdi sana çok uzak bir ülkede

yırtık pabuçlarımdan

eski urbalarımdan

hastalıklı bir sonbahar yağmurunda soyunarak

en yüce düşlerini giymeğe hazırlandım

şimdi sana çok uzak bir ülkede

koştum hep yarınlara

önüme en büyük engellerini çıkardılar düzenin

/yılmadım/

şimdi sana uzak bir ülkede kumandanım

ücra bir köşesinde ülkenin

bulunan bir heykelinin altında

özgürlüğe

kurtuluşa dair söylediklerini

kutsal bir yemin gibi/ezberledim tek tek/

şimdi sana çok uzak bir ülkede

herkes seni ağıtlarken kumandanım

hastalıklı bir sonbahar yağmuru altında

yüce bir koşuya çıkıyorum.

T. Ayhan ÇIKIN

/1980/

KALK SABAHA KARŞI

. . . . . . .  . . . . . . . . . . . . .  . . . . .

eski bir şarkıda bıraktık seslerimizi

eski bir anıda

işte tomurcukları

işte çiçekleri ağacın

en güzel umutları yeşertti yağmur

en güzelini sevgimizin.

sakın uyanma

sakın uyanma sabaha

geceler yıldız dolu bak.

kalk sabaha karşı

/kuş cıvıltılarını al avuçlarına/

dinle nefes alışını doğanın

sanki geçmişten gelen bir türküdür bu

ağaçlarda tomurcuklanan yaprak

ve çiçeklerin döllenişindeki

o görkemli sessizlik.

birden yırtılır karanlık

/bir çiçeğin dişiliğinde/

geleceğe uyanarak.

çırp kanatlarını kuş

en mavisi senindir gökyüzünün

tarlada

  bağda

   bahçede

seninledir yaratan el-emek

seni büyütüyorlar yarına

saksıda bir çiçek gibi

/fabrikalarda./

uyan bak sabaha

seni büyütüyorlar

seni büyütüyorlar bebeğim

nice devrimlere

döllenen çiçeğim

T. Ayhan ÇIKIN

/1983/

YÜRÜYÜŞ

akşamdan hazırla azığını

en güzel yolculuğu başlıyor umutların

bir dilim ekmeği özgürce yiyebilmek için

özgürce yazabilmek

özgürce konuşabilmek için

akşamdan hazırla azığını

en yüce kavgayı verebilmek için

denize açıldı teknelerimiz.

sabahı da düşüneceksin çocuğum

sabaha da acıkır karınlar

tok olmalı savaş için

güçlü olmalı ellerimiz

ekmeğe uzanmak için.

bir çiçek ağacıdır tutkular

“en güzel günler için savaşa döllenen”

ince yağmur bulutlarını

bir at gibi koşturan rüzgarla

açıldı kan kusan denizlere

barış kanatlı yelkenler

dudakları ekmek türkülü balıkçılarla.

yarını da düşüneceksin çocuğum

yarına da acıkır karınlar

tok olmalı barış için

güçlü olmalı ayaklarımız

barışa koşmak için.

akşamdan hazırla azığını

gün doğana dek yürüyeceksin

uzakta beyaz kanatlı yelkenlerini göreceksin denizin

beyaz kanatlı martılar uçacak rüzgarda

kutsal bir emirdir bu

gün doğana dek yürünecektir

belki yorulacaksın belki ayakların patlayacak

dikenlidir pıtraklıdır

işlenmeyen tarla

işleyeceğiz yarına.

seneyi de düşüneceksin çocuğum

çocuklarını yarının insanlarını

düşün ki insanlarla yaşanır bu dünya

en yüce ve en kutsal yaratıktır insan

yarını da düşüneceksin çocuğum

savaşsız, kinsiz insanların doğuşunu

muştulamak için bugünden

azığını akşamdan hazırla çocuğum

karınlarımız tok olarak çıkmalıyız yarışa

savaşlarla savaşarak varacağız barışa.

T. Ayhan ÇIKIN

/1972/

YAĞMUR SIKINTISI

bir rüzgârın kanadında

çözül bulut çözül

arıkuşlarının gagasında güneş

kuzular baharı bir çay kenarında

dukkuklar öter balözlü çamlarda

aşar yağmur sıkıntılı bulutlar

bir kerkenez kanadında dağları.

camlaşır üzüm salkımlarında güneş

ince bir nehir gibi kanar

çobanaldatan kuşunun

kanatlarına takılı kalan

yağmur sıkıntılı bulutlar.

atla yuvadan kuş

atla daldan güneş

atla dere boylarında ağaçlara

yağmur sıkıntılı bulutlardan/yeşil

silah omuzda

bekle asker

salkım dalda

bekle asma

tohuma daha zaman var

bekle çiçek

aç güneş

sal oklarını ağacıma

yağ bulut

sal yağmurlarını ağacıma

başla bahar

yeşil bir umutla gel

tomurcuklarıma.

uçar arı

uçar böcek

kanatlarında döl çiçekleri

gelecek/rüzgarda ince bir yoldur

uzar boyutları çiçeğimin tohuma.

yağ yağmur

/yağamıyorum/

sev çiçek

/sevemiyorum/

çatla toprağımda tohum

çatla umutlarımda

aç tomurcuğunu geleceğe

yağmur sıkıntısı var

bulutlarımda.

T. Ayhan ÇIKIN

/1973/

ÇOBAN

bir yaz akşamında

çatalçam’dan/menteşelerin/

ondördünde bir güzel yükselir

izler güneşin

iğne uçlu yapraklarda

bıraktığı şarkıları.

orda ne kızaran bir nehirdir akşam

ne de incecik ses veren bir sazdır

sarnıç sularında oynaşan yıldızlar.

çatalçam’dan/menteşelerin/

ondördünde bir güzel gelir

oturur sularına sarnıcımın.

*

eylül mü bilmem /tütünler bitince tarlalarda/

hangi uysal bir rüzgârla sevişir keçiler?

okşar çiğ dolu yapraklarını ince uzun yeli sabahların

oğlaklamaya daha vakit var

deli sevişmelerle dolu günler.

*

mart sabahlarında tedirginleşir/yaylımında sürüler/

mavi bir tüldür gökçiçekler mayısta

nerede yere basan çarıklarımın son derisi?

ayaklarım sevişir kuru ve dikenli toprakla

veeeyy!..keçilerim veheeeyyy!..hahhh!.hahh!..

*

ah!..yarına yakmalıyım lambalarını gözlerimin

nerede çadır güllerim/boyutlarını ölçmüşlerdi/

/bilmem hangi okulda araştırmalar yapıyorlarmış/

gün bitti/nerde çadır güllerim/

çiçeklenmedi bahar daha

çiçeklenmedi basma entarisi karımın.

*

dokudum çadırımı yazdan

/bilmem ne der keçilerim/

kaçmadı daha

kaçmadı ayazlanmamış dağlara.

*

asmalı bu oğlağı

kınalı kekliğini uçurdu avcıların

kim gönderdi bu yabancıyı

kim gönderdi dağlarıma

ASMALI BU OĞLAĞI ASMALI.

T. Ayhan ÇIKIN

/1970/

ELLERİM

Bu gece

/deli bir kısrak gibi

oynuyorsun içimde

gözlerime takılmış

yemyeşil bir özgürlük denizine

koşuyorsun dolu dizgin

bir fırtınanın ardından

yağmurların yıkadığı bir güneş gibi

doluyorsun içime

/ellerim/

kocaman bir kürek gibi

en büyük incidir

midye kabuğunda

/ellerim/

destanını yazmak isterim

senin/

           *

Ellerim

/elmayı

arpayı

inciri

üzümü/

ve her akşam

gün batımlarına doğru

dumanlarını kederlerimi yüklediğim

/tütünü/

üreten ellerim/.

*

Ellerim

/körüğü çekip eriten demiri

şekillendiren örslerde tüm üretimi

uzanır milyonlarca yapraklarında ağacın

ipek bir halı gibi

ören barışın güvercin kanatlarını

ve bunca savaşın kahramanı ellerim

yazmak isterim destanını senin./

*

Bu gece

/bir isyan bayrağı gibi

tutuşuyorsun içimde

yüzyıllar öncesini avuçlayan ellerim

bu gece

beynimin içinde hora tepen

körüklerdeki demir gibi

güneş yapraklarımda

morarıyor gitgide/

T. Ayhan ÇIKIN

/1971/

BAHAR

hafiften bir yağmur yağar yapraklarıma

büyür denizlerde yarına ellerim

bir ağaç dalına yürüyen suyum baharda

çiçeklerimi en ışıklı günlerini uzattım mevsimlerin.

haydi, yürü!.. aş ırmaklarını geleceğin

kuş gagalarında asılı kalan günlerimi aydınlat

ince bir teldir şiirlerim sazımda

en güzel türkülerini söyler arılar çiçeklerin.

şırıldar gözleri sevgilimin dağ derelerinde

gül açar askerlerin matarasında sular

ince kumlar topa tutar kıyılarını denizin

çiçeklenir barış ağaçları kan sularında.

söyle bahar şarkılarını umut yeşillerinde

/geleceğe gebe tüm çiçekler sende açar/

/sende döllenir tohumu en yüce değişimlerin/

seni dinliyorum tüm çağları aşarak

söyle şarkını ey!. bahar

seni dinliyor tüm kuşakları geleceğin

/geçmişi tarihe bırakarak./

T. Ayhan ÇIKIN

/1983/

ÇAĞIRIR SEVİŞMEĞE

ya da

FETHİYE’DE BİR AKŞAM

Gün sildi izlerini dallardan

sisli kanatlarını serdi gece körfeze

bitmeyen yolculukları başlar yunusların

yüzyılları kuşatan amintasların aynasında

likyalı taş ustası aftol’un keskisinden

ince bir ışık süzülür geleceğe

seslenir sevişmeğe.

Gün sildi izlerini dağlardan

denizin en uzak yerlerine

ışıktan tellerini germiş güneş

mendos’un ayak basmamış mağaralarında

torbalarında çabuk tükenen

/azıklarıyla çobanlar/

gizli bir iple uzanır sabaha

ışıldar sevişmeğe.

Uzun bir çiçektir mart göğünde güneş

bir uyanış türküsüyle çırpar

/deniz kanatlarını martılar/

emer arılar çiçekleri

/yeniden peteklenmiş kovanlarında/

türkülenir geceyle yaylalar

yeşeren yapraklarında oynaşır

/oğlaklar çalıların/

koşar sevişmeğe.

Gün sildi izlerini dallardan

seki yaylasında ormanlar

ışıktan saçlarını tarar denizin aynasında

çağları aşan bir türküdür likyalı mezarlar

çırpar çam pürçüklü saçlarını yörük kızları

çağırır sevişmeğe.

T. Ayhan ÇIKIN

/1971/

ÖZGÜRLÜĞÜN ELLERİ

Yaşamak

nasırlaşmış avuçlarımda bir umut

yaşamak

gözlerime dolmuş

kızıl bir güneşin gölgesinde

ateşe kesmiş bir bulut

bulutta yaşamak

yaşamakta bulut

gözlerimden düşen bakışlarımdan

ha yağdı

ha yağacak

yaşamak.

*

Bir prometeyim

en büyük fırtınalara gebe

elimde meşalem güneşten

tüm tanrılara karşıyım

ve yüceyim hepsinden.

*

Aydınlık bir çağa doğru uzanmış adımlarım

parmaklarım

parmaklarım ciğerlerimde

yarınlar kimselerin değil

/hep benim/

benim çıramla aydınlanacak gelecek

bugün değilse de yarın

bütün zeüsler ölecek.

*

Bir prometeyim yirminci yüzyılda

zincire vurulmuşum

ekmeğimle, işimle

soylu bütün düşlere

/ağlayan bebeğimi/

emzirmekten sıska düşmüş eşim

toprağım ekmeğim

özgürlüğüm ellerimde

özgürlüğüm aşım.

ve beni kırılmaz zincirler gibi bağlayan

/ i ş i m/

elveda . . .

*

Yüceyim ben tüm tanrılardan

benim çıramla aydınlanacak gelecek

bugün değilse de yarın

bütün korkularıyla

zeusler ölecek.

T. Ayhan ÇIKIN

/1971/