31 Mayıs 2013 Cuma

ZAMAN ÇİÇEĞİ


                                                           A. Neyzar KARAHAN[1]
     “Bir  barış alanıdır gün günce
       açar kapılarını savaşlarla kan
       kanatlarında çığlıklarla uçar güvercin
       yağmurla açar güller ağacımda”

     T. Ayhan Çıkın, “Zaman Çiçeği” adlı şiir kitabını geçtiğimiz günlerde yayımladı. İlk şiirleri 1961’li  yıllardan bu yana  “Ege Ekspres”, “Gençlerle Başbaşa”, “Yeni Asır”, “Şiir demeti”, “Sabah Postası”, “Demokrat İzmir”, “Sanat Yaprağı”,  Fethiye’de “Beşkaza”, “Mendos”,  Muğla’da “”Güç”, “Ferayi”, “Damla”, “Milas Postası”, “Atatürkçü Yatağan”, “Boyut”, Bursa’da “Elif”, “Çatı”, “Otağ”, “Zeren”, “Minerva”, “Yansıma”, “Ortaklaşa”, “Dönemeç”, “Ege Sanat”, vb. pek çok gazete ve dergilerde şiir ve eleştiri  yazılarının  yanı sıra; bir bilim adamı olarak da, E.Ü. Z.F.  Tarım Ekonomisi dalında, “Çiftçi Örgütlenmesi ve tarımsal Kooperatifçilik” konusuyla  ülkemizin önde gelen  tarım ekonomisti olarak uzmanlaştı. Mesleği gereği yüzden fazla bilimsel yayınları dışında; “Genel Kooperatifçilik”, “Mikro Ekonomi”, “Kooperatifleşmenin Tarım İşletmelerine Ekonomik Etkileri”, “Kırsal Alanların Sanayileşmesi ve Kooperatifler”, “AB’de ve Türkiye’de Tarımsal Kooperatifçilik Hareketleri”, vd. yayınları bulunuyor. Ayrıca Fransız  Hükümeti tarafından “Fransız Tarım ve Gıda Kalite “ödülüne layık görüldü ve diğer ödüller onu izledi.
     Tuğhan Ayhan’ın bu ilk kitabı. Çıkın’ın şiirlerinde  kendine özgü organik bir bağ var. Bu da onu şiir işçiliğinde ve şiirin özünde karalı kılıyor. Şiir kimi zaman bir “yağmur sıkıntısı”dır onda…
               “bir rüzgarın kanadında
                çözül bulut çözül
                arı kuşlarının gagasında güneş
                kuzular baharı bir çay kenarında
                dukkuklar öter  balözlü çamlarda
                aşar yağmur sıkıntılı bulutlar
                bir kerkenez kanadında dağları”

     T. Ayhan Çıkın, şiirde anlamı ön planda tutar. Onun şiirinde gerçekçilik vardır. Şiiri kolaya almadan, ozanlık hırsına kapılmadan, gürültü yapmadan sesini duyurmak ister. “Bir Üniversite Anadolu” şiirinde, üniversite gençliğinin dramatik  gerilimini irdeler :

               “bana ufkunda karanfiller açan
                bir yer gerekli
                insanları yıldızları avuçlayan
                oyun bahçeleri çocuklarla dolu



[1] A. Neyzar KARAHAN , Gözlem Gazetesi, 31 Temmuz 2000

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder