Şiir bir dil oyunudur.
Ozan, güzelliği ifade etmek için sözcükleri, sesleri, ritmi
kullanır.
Ozan, sesler ile oynar ve orada ne yaptığını bilmeden
vücudunun unuttuğu bir hazzı yeniden üretir : seslerin oyunu.
Şiir, ozanın çocukluğunun çok derinliklerinde ortaya çıkar.
Çocukluk döneminde iken sesler ve ritimler, çocuğun
tek oyuncaklarıdır. Gerçekten de bebek, beşiğinde sallanırken vücudunun bazı
organları bir takım sesler üretirken, o da başındaki örtüyü kaldırmaya
çabalar. Böylece beşikteki bebek, ellerini, ayaklarını hızla hareket
ettirirken, bu hareketlere uygun ritmik sesler çıkararak sözcükleri
yeniden üretmeyi büyük bir istekle dener.
O, dilin acemiliği içinde ağzında ürettiği seslerden
esinlenir ve onları farklı tonlarda tekrar tekrar söylemeğe çalışır. Bu zevki
çocuk, sözlerle oynadığı zaman, çocukluğun tüm dönemlerinde üretir, şarkılar yapar,
gülerken onları tümceler kurmak için oyuncak gibi yerlerinden oynatır ve
kendisine heyecanlar yaratır.
Çocuk olarak ozan, tümcelerin uyumluluğu ile
esrikleşir ve ? bilinçsizce ? oyunların ve vücudunun çok eski isteklerini
yeniden yaşar,
yaşatır.
Şiir, böylece çok kösnül (şehvetli ) olur. Ozan , çok
uzakta, bulutlarda oturur, ama vücudu şiirin çok yakınında yaşar.
Anlamlara çok yakındır. Ozan, yazmak için anlık anlamları daha çok
kullanır.
Eluard'ın dediği gibi , "anlamların profesörüdür"
O.
Ozan bize yeniden duyumsamayı öğretir.
Sürekli bakanları, işitenleri, duyumsayanları, dokunanları
ve zevk alanları şiirler okuyarak üzerindeki, ruhundaki örtülerini
kaldırmasını kolaylaştırır.
Kültürlü insanlar için şiir, kendi eksik yanlarını
tamamlayan nefis hazlarıdır, denilebilir.
Gelişmiş toplumların eğitimi, insan vücudunun arzularını,
oyun zevklerini, yaşam isteklerini geriye götürecek şekilde
programlanmıştır.
Oysa ilkel ve gelişmemiş toplumlar, şiirde doğal
olarak kendilerine, içlerine yöneliktirler.
O nedenle şiir, daima bir halkın ilk edebiyatıdır. Her zaman
bir halkta, büyük romancılardan önce büyük ozanlar olmuştur.
*
ŞİİRİN SESİ
Bırak şiire dursun yüreğin
İnan en saf sestir şiirin sesi
Bazen sevdanın türküsü olur
Bazen de yaşamın ta kendisi
T. Ayhan ÇIKIN
Kaynakça :
- La poésie de Jean_François Joubert, edition Armand
Colin
- La poésie de la reverie de Gaston Bachelar, Presse
universitaire de France.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder